Ձմեռ Պապի մասին

Ամանորյա տոներին ընդառաջ շատ երեխաներ նամակներ են գրում Ձմեռ Պապին, մեծ հույսով սպասում ամանորյա հրաշքին ու խնդրած նվերներին, իսկ որոշները սկսում եմ հարցեր տալ, կասկածել նրա գոյության մասին, քանի որ չեն պատկերացնում, թե ինչպես է մեկ գիշերվա ընթացքում հասցնում բոլորին նվեր տալ, ինչ գիտի` ով է իրեն լավ պահել, ով՝ վատ, ինչպես է սահնակով ու եղջերուներով թռչում, և այլն։ Հաճախ էլ համադասարանցիները կամ մեծ երեխաներն են նրանց բացատրում ու ապացուցում, որ Ձմեռ Պապ չկա։) 

Որոշ երեխաներ շատ ծանր են տանում իրենց բացահայտումը ոչ թե նրա համար, որ Ձմեռ Պապ գոյություն չունի, այլ, որ իրեն այսքան տարի շարունակ խաբել են։ 

Երբեմն ծնողները պատրաստ չլինելով նման քննարկմանը, սկսում են թեման փոխել կամ համոզել, որ հաստատ կա, չհավատան ուրիշ երեխաների։ 

Կան նաև ծնողներ ովքեր ի սկզբանե ավանդույթը չեն դարձնում Ձմեռ Պապից նվեր անելը, ներկայացնում են որպես հեքիաթային կերպար ու համարում են, որ պետք չի երեխային խաբել։ 

Ինչպե՞ս երևակայական աշխարհից իրականություն անցումը սահուն դարձնել

Եթե երեխան մոտենում է հարցերով, ապա նրա հարցերը պետք չէ անպատասխան թողել,  միևնույն է նա հետաքրքրվելու ու գտնելու է դրանց պատասխանները։

Այսօր երեխաների տեղեկատվության աղբյուրները շատ-շատ են, նրանք դիտում եմ տարբեր մուլտեր ու ֆիլմեր, կարդում են գրքեր որտեղ ներկայացվում են Ձմեռ Պապի մասին տարաբնույթ պատմություններ։ Կարծում եմ, որ երեխայի մոտ հարցեր առաջանալու դեպքում ոչ թե պետք է միանգամից ասել, որ չկա կամ պնդել՝ կա, այլ ըստ իս, կարելի է պատմել տարբեր մշակույթներում գոյություն ունեցող կերպարների ու ավանդույթների մասին ու թույլ տալ, որ նա որոշի ուզում է հավատալ, թե՞ ոչ։ Երեխայի բնույթից կախված մոտեցումն էլ իհարկե տարբեր պետք է լինի։ Ամեն դեպքում, կարծում եմ, որ չարժի երեխային էլ ավելի խճճել ու խանգարել սեփական տրամաբանությամբ եզրակացություններ անելուն։ 

Կարելի է պատմել ամենահայտնի Սանտա Կլուսի նախատիպ դարձած Սուրբ Նիկողայոսի (3-4րդ դարեր, Զմյուռնիայի կաթողիկոս) մասին, ով իր ունեցվածքը վաճառելով օգնել է աղքատներին ու կարիքավորներին, խնամել է հիվանդներին, բանտարկյալներին, որբերին։ Ըստ ավանդույթի, Սուրբ Ծննդի նախորդ օրերին նա գաղտնի շրջում էր քաղաքով և ծխնելույզից նվերներ էր գցում, որոնք ընկնում էին կախված չորացող գուլպաների մեջ։ Նրան մի օր նկատում են և դրանից հետո նրա նման հագնվելով սկսում են գաղտնի նվերներ թողնել սիրելիների, կարիքավորների համար ու այստեղից էլ հենց առաջացել է գաղտնի նվեր դնելու ավադույթը։

Անկախ ամեն ինչից, այս գեղեցիկ պատմությունից կարելի է շատ բաներ սովորեցնել․ լինել բարի, անշահախնդիր, առանց ակնկալիքների օգնել կարիքի մեջ գտնվողին, աջակցել ու չսպասել գովասանքի խոսքերի։

Կարելի է պատմել մեր հայկական Կաղանդ Պապի մասին, ով ոչ թե նվերներ էր տալիս, այլ Ամանորի 7 խորհուրդներ էր տալիս՝ փոխադարձ հարգանք, խաղաղություն, ազնվություն, իմաստություն, աշխատասիրություն, համեստություն և գոհունակություն։ Կաղանդ Պապին էլ ուղեկցում էին խլվլիկներն ու արալեզներրը։

Եթե ծանոթ է Ձյունանուշի կերպարը, ապա կարելի է նրա մասին էլ զրուցել։ Նրա ծագման սկզբնաղբյուրը ռուսական հեքիաթներն են և սովետական տարիներին միացավ Ձմեռ Պապի ամանորյա  հեքիաթին (Մոսկվայում 1937թ․-ին տոնական միջոցառման ժամանակ)։ 

Եվ իհարկե, կարող եք նրանց առաջարկել դառնալ <<Ձմեռ Պապ>> ուրիշների համար, միասին նվերներ պատրաստել կարիքավոր ընտանիքներից երեխաների համար, սիրելի մարդկանց համար բացիկներ պատրաստել, տան փոքրիկ անդամների համար միասին ստեղծել հեքիաթ ու անակնկալներ մատուցել։

Ամենադժվար պահը հավանաբար երեխային բացատրելն է, որ ուրիշ երեխաներին չասի այդ մասին, քանի որ ամեն ծնող ինքը պետք է զրուցի իր երեխայի հետ այդ թեմայի շուրջ։

Դուք բախվել ե՞ք արդեն այս թեմայի հետ, ինչպե՞ս եք այդ լուրը մատուցել։